De oudste gegevens zover bekend, dateren van rond 1750.
Dit moet ongeveer de geboortedatum geweest zijn van Pieter van Lier.
De familie woont dan in Nootdorp, in die dagen nog een gehucht

Vaststaand is dat Pieter van Lier was gehuwd met Cornelia Haans, en uit hun huwelijk kwamen in totaal 14 kinderen voort, te weten 10 dochters en 4 zonen. Hieronder de geboorteinschrijving van Cornelia Haans. (klik voor vergroting)

Filia legitimus Cornelij Haens et Joanna van Riel. conjuges, suscipientibus Adriana Haens.

Wettige dochter van Cornelis Haens en Joanna van Riel, de echtelieden vergezeld van getuige Adriana Haens.

Cornelia werd geboren 6 januari 1753 in Tilburg, en het is nog niet achterhaald hoe die twee elkaar hebben kunnen ontmoeten, reizen van die aard (afstand) waren nog niet gebruikelijk. In december 1776 wordt er in de gemeente Tilburg een borgbrief of akte van indemniteit afgegeven, ten name van Cornelia Haans, die vertrekt naar de gemeente Nootdorp. Zo'n akte werd opgesteld als een soort van garantie vanuit de plaats van herkomst, van de betrokkene.

In de 17de en 18de eeuw werd een niet gering deel van de bevolking permanent of tijdelijk bedeeld. Zo waren er veel seizoenarbeiders, die in de zomer genoeg verdienden maar in de winter nauwelijks konden rondkomen. Ook bejaarden hadden het moeilijk. Vele instellingen zoals de diaconieën of armenkamers van de verschillende kerkelijke gemeenten en parochies, aalmoezenierskamers, gasthuizen en fondsen zorgden goed voor de inwoners van eigen stad of dorp. Voor personen die van elders afkomstig waren bleven de beurzen meestal gesloten. Men wilde voorkomen dat vreemdelingen ooit een beroep op steunverlening zouden doen. Daarom moesten deze in vele gevallen een bewijs overleggen van de diaconie of het gerecht van de plaats van herkomst dat deze de kosten van eventuele steunverlening zou betalen, meestal voor een bepaalde periode. Zo'n bewijs heet een akte van indemniteit. In de oude en in de nieuwe woonplaats werden die gegevens genoteerd. 

Hieronder de borgbrief van Cornelia Haens, die zij afgaf in Nootdorp. (klik voor vergroting)

Wij scheepenen der Heerlijkheid Tilborg, quartier van Oosterwijk, Meijerije 's Bosch, verklaaren bij deesen te garandeeren ende instaan voor dezen last ofte schaade die den armen is van Nootdorp bij de Leijde daar ofte elders, ten opsigte van Cornelia Cornelis Haens geboortig alhier van Tilborg, zoude kommen overkoomen daarvoor verlossende  middelen ende juiste koersen van den armen van Tilborg, voorschreve.

Deze akte werd opgemaakt en ondertekend op 31 december 1776 in Tilburg. 

Met voornoemde borgbrief kan Cornelia zich dus vestigen in Nootdorp. Of hen huwelijk plaatsvond in Tilburg of Nootdorp is nog niet achterhaald, gebruikelijk was wel dat men in de plaats van herkomst van de bruid trouwde, wat in dit geval dus Tilburg geweest moet zijn. Echter hieronder staat een afbeelding van een andere schepenbank akte, afgegeven in januarie 1777 waarin vader Cornelis toestemming geeft aan Cornelia om te trouwen. Het meest aannemelijke is dus dat Cornelia met borgbrief en schriftelijke toestemming naar Nootdorp toog, om daar te trouwen en te blijven wonen.

Compareerde voor ons Cornelis Haans inwoonder alhier, denwelken verklaarde te constanteeren en te accoorderen soo als hij deet bij heeden int huwelijk dat zijne dogter Cornelia staand voornemens is aan te gaan met Peter van Lier woonende te 's Hage.  Dat het selve huwelijk van gemelde persoonen ingevolge de wetten en placcaten van den Lande mag worden gesolemneteert soo dat behoord. Aldus gedaan ende gepasseert voor en de ten overstaan van ons, acten den achtienden january seven en seventig.

Alle kinderen werden zeker geboren in Nootdorp, maar tot dusverre is er slechts een zoon teruggevonden die huwt en de stamboom voortzet.

Het is nog niet duidelijk of er meer kinderen huwden, veel gegevens uit die tijd zijn verloren gegaan, en zoals u ziet is dit overzicht nog niet compleet. 

Het is misschien wel interessant eens even stil te staan bij die tijd, en te realiseren hoe anders de wereld er toen uitzag.
We praten dus over het einde van de 18e eeuw, er was nog geen waterleiding, electriciteit, of gasnet. Pas in 1802 begint men hier en daar de straten te verlichten middels gasverlichting. Voorheen deed men dit met kaarsen en/of olie. Het betekend in ieder geval een vooruitgang in de toegankelijkheid en veiligheid van straten na zonsondergang.

Reizen deed men wel in die tijd, maar het was te voet, of met kar en paard. De eerste spoorlijn wordt pas rond 1822 geintroduceert.

Bedenk eens dat Nederland toen gebukt ging onder de Fransen. Die waren al binnen getrokken in 1795, en bezetten de gehele Nederlandse Republiek. Nederland werd pas een Koninkrijk in 1815. Belgie maakte nog deel uit van de Republiek. Dat scheidt zich pas af in 1830.

In 1815 vond ook de Slag bij Waterloo plaats, wat de val van Napoleon betekende. Zouden onze voorouders de soldaten voorbij hebben zien trekken?

Pas in 1816 wordt het metrieke stelsel ingevoerd. Wij hebben net geleerd om te gaan met de Euro, en weten dus wat dat soort veranderingen teweeg brengt. Onze voorouders ondervonden dat soort veranderingen dus ook aan den lijve.
Van Pieter van Lier is nog geen beroep bekend, maar zijn zoon waarmee de stamboom verder gaat was tuinman en timmerman. Het was dus een overschakeling van roede, el en duim, naar meters en centimeters.

Al met al, een tijd van veranderingen en ontwikkelingen, maar in feite is er vandaag de dag niets verandert.

De volgende generatie is die van Franciscus van Lier, gehuwd in Leidsendam met Maria van Rijn. Van dit echtpaar zijn de volgende kinderen bekend:

We zien dat met de derde generatie eigenlijk de spreiding van de naam start. Cornelis zal de naam in Delft voortzetten, Petrus brengt de naam naar Den Haag, en Oubertus bleef mogelijk dichtbij Stompwijk dan wel Nootdorp. 

De eerste lijn die zich voortzet is die van Cornelis van Lier, gehuwd met Catharina van Baale en later met Hendrika van de Berg. Hij vestigd zich in Delft, waar tot op de dag van vandaag nog vele nazaten te vinden zijn.

Van de bewoners van Delft wordt verteld, hoe zij tijdens het beleg van Leiden (1573-1574) tijdens de 80 jarige oorlog, in de nacht een Spaanse aanval op hun stad manmoedig afsloegen.
De volgende morgen, bij daglicht, bleek het echter een kalf geweest te zijn dat hen zo een schrik had aangejaagd.

De vroegste geschiedenis van Delft vermeldt een woonkern bij de huidige Oude Kerk. In 1199 wordt voor het eerst vermelding gemaaktvan de plaats Delf. Deze naam werd waarschijnlijk ontleend aan de eerste vaart, de Delf (nu de Oude Delft), die rond 1100 werd gegraven (gedolven).

Rondom deze vaart ontstond een nieuwe nederzetting. In 1264 kreeg deze nederzetting van graaf Willem II van Holland de stadsrechten, en in 1268 werd ook aan het oude dorp stadsrechten geschonken, waarbij beide vestigingen met elkaar werden verenigd.

De eigenlijke stichteres van Delft was Ricardis (Richardis), een tante van graaf Willem II.
In 1389 kreeg Delft een haven aan de Maas, Delftshaven genaamd, na het uitgraven van de Delftse Schie. Dankzij de dan goede aan- en afvoermogelijkheden groeit Delft uit tot een niet onbelangrijk handelscentrum. Laken nijverheid, draperie (tapijten), boter en Delfts bier werden de belangrijkste bronnen van export en welvaart.

Tijdens de Tachtigjarige Oorlog ging Delft over naar prins Willem van Oranje, die zijn intrek nam in het St. Agatha klooster (Prinsenhof) teneinde van daaruit het verzet tegen de Spanjaarden te kunnen leiden. In 1584 werd Willem van Oranje hier echter doodgeschoten.
In de 17e eeuw bloeit Delft tijdens de Gouden Eeuw op en werd een van de 6 zetels van de VOC (Verenigde Oostindische Compagnie) gevestigd in het Oost Indisch huis. Ook de Westindische Compagnie zou later volgen.

Langs de grachten ontstonden tientallen plateelbakkerijen. Dit was met tinglazuur afgewerkt aardewerk dat oorspronkelijk uit Spanje en Italie kwam, en via Antwerpen Holland bereikte.
Later zal dit produkt wereldberoemd worden door een hierop nieuw ontwikkeld produkt, het Delfts Blauw. 
Na 1720 werd echter de concurentie van Engels, Saksisch en Frans porselein te sterk, en verloor het zijn betekenis.

Pas in de tweede helft van de 19e eeuw vond een nieuwe opbloei plaats door de opkomst van de industrie. In 1842 wordt door Koning Willem II de "Koninklijke opleiding voor burgerlijke ingenieurs" opgericht, waaruit later de huidige TU Delft zal ontstaan.
Nu is Delft met haar Technische Universiteit een concentratie van geavanceerde hightech bedrijven en moderne onderzoeks instituten zoals het TNO en het Waterloopkundig Laboratorium.

Tot zover een stukje geschiedenis over Delft, waar wij Cornelis van Lier en Catharina van Baale tegenkomen. 

Cornelis wordt geboren op 29 april 1820 in Stompwijk, en op 23 jarige leeftijd, op 2 augustus 1843 huwt hij in Delft met Catharina van Baale.
Catharina was de dochter van Aaltje van Baale en werd geboren op 18 maart 1822 in Delft.
Op de geboorte akte van Catharina wordt geen vader vermeld, het is dus aan te nemen dat moeder Aaltje ongehuwd was, en op de huwelijksakte van Cornelis is de volgende aantekening te vinden:

En hebben dezelve gehuwden terstond daarop verklaard, dat van hen bereids alhier op den zesden maart dezes jaars is geboren een kind van het vrouwelijk geslacht zijnde in de geboorteregisters dezer stad van het zelve jaar, bij akte van het nommer honderd twee en twintig onder de namen Catharina Cornelia als dochter van Catharina van Baale ingeschreven, welk kind zij comparanten verklaarden te erkennen en te wettigen.

Verder vermeld de akte dat Cornelis als beroep schoenmaker opgeeft, en op het moment van trouwen nog als milicien in dienst van het 4e regiment infanterie is, maar ten tijde met onbepaald verlof.

In totaal worden er uit hun huwelijk 11 kinderen geboren, waarvan hieronder weer een overzicht.

Petrus van Lier, gehuwd met Adriana Schilperoort brengt de naam van Lier naar Den Haag, de tak waar ik zelf vanaf stam. Ik ben altijd in de veronderstelling geweest dat de familie niet zo heel groot was, totdat ik begon met het naspeuren van de stamboom. De Haagse tak is beduidend kleiner dan die van Delft!!

Al met al zijn er dus veel meer "van Lieren" die onderling verwant zijn dan ik voorheen wist.

De Haagse tak vangt aan met een stukje geschiedenis uit de tweede wereld oorlog:

Vanuit Den Haag werden V2's afgeschoten in hoofdzaak vanuit de Wassenaarse kant, en verder vanaf Ockenburg en in de omgeving van Rijswijk.
Een opslagplaats voor deze V2's was gevestigd in het overgebleven gedeelte van het Haagse Bos, aan de kant van de Benoordenhoutse weg. Van daar voerde een smal spoor naar het paleis Huis ten Bosch.
In de stallen aldaar werd aan de projectielen gewerkt, en vervolgens werden zij per truck vervoerd naar de afschietplaatsen.

In de tweede helft van februari 1945 kwamen engelse typhoons Den Haag bombarderen, met het doel de V2 werkplaats en afschietstelingen te vernietigen.
De nauwkeurigheid van deze bombardementen was echter niet zo groot als vandaag de dag, en zo gebeurde het dat er onder andere bommen vielen op de Mauritskade, waarschijnlijk bestemd voor het gebouw van de Sicherheidsdienst, en op het Lange Voorhout waar de Ortskommandantur volkomen werd vernietigd.
Ook in het Bezuidenhoutkwartier kwamen bommen terecht die schade toebrachten aan huizen en mensen. 
Op de morgen van zaterdag 3 maart verscheen boven Den Haag een squadron van ongeveer 40 bommenwerpers, die waarschijnlijk opnieuw kwamen om de lanceerinrichtingen en werkplaats voor de V2's te vernietigen .

De squadrons zaten echter (te) hoog, en er stond een krachtige grondwind met als uiteindelijk gevolg dat de uitgeworpen brand- en brisantbommen in het Bezuidenhout kwartier terecht kwamen.
In het kwartier woonden ongeveer 100.000 mensen, die dezelfde dag nog moesten evacueren, daar de gehele wijk onbewoonbaar was geworden.
Glasschade, scheuren, ingestorte muren en plafonds, enzovoort. Veel werd ook nog verwoest door de ontstane branden, die niet afdoende bestreden konden worden omdat Den Haag vrijwel geen blusmateriaal meer bezat.
De schade bleef niet alleen tot dit gebied beperkt, enkele bommen waren terecht gekomen op het Korte Voorhout en omgeving.
Een eerste raming van het aantal doden werd gezet op 1000- tallen, maar werd 's maandags al terug gebracht naar 100- tallen.
Wel waren er enorme aantallen gewonden.

Een groot deel van Den Haag was hiermee onbewoonbaar geworden, wat een ramp betekende, daar een groot aantal woonwijken in verband met Duitse verdedigingswerken al eerder was afgebroken.
De stemming onder de Haagse bevolking werd na het bombardement zeer anti-geallieerd. Men was reeds prikkelbaar door de grote voedsel schaarste, en de stad en haar bevolking kwam nu helemaal in een noodsituatie terecht, die uiteindelijk te verwijten was aan de geallieerden.

Uit het veslag van de ondercommandant van de brandweer:

Circa 5000 huizen verbrand of verwoest. Ruim driehonderd personen omgekomen. Vijf hoofdbrandwachts van de Haagse brandweer onder het puin bedolven, en omgekomen. Een Haarlemse brandwacht vanuit een vliegtuig doodgeschoten. Enige plunderaars gefusileerd door de politie, en anderen door het publiek doodgeslagen.
Verschillende Departements gebouwen en scholen verwoest en verbrand. Vier kerken met torens verwoest en uitgebrand, waaronder de grote RK Mariakerk aan de Bezuidenhoutseweg en een RK kerk aan de Schenkweg. Enige belangrijke gebouwen en een redelijk aantal woonhuizen kunnen worden behouden.

Tijdens de bluswerkzaamheden op zondag, volgde een tweede bombardement.

Uitgebrande straten, ingestorte kerken, uiteen geslagen huizen, een uitgehongerde bevolking, geen water gas of licht, en geen eten.
Tienduizenden mannen en jongens weggevoerd, honderden mensen onder het puin, duizenden bewoners gewond, en circa dertig duizend mensen dakloos.
Den Haag was Den Haag niet meer.

Franciscus Casparus van Lier was al eerder, in 1942, gestorven en zijn achtergebleven echtgenote Theodora Been woonde nog in het hofje aan de Schenkstraat. In hetzelfde hofje woonde ook hun dochter Krina met Jan de Brabander.

Ook zij bleven tijdens deze ramp niet gespaard, en moesten samen met duizenden anderen worden geevacueerd. Gedrieen konden zij gelukkig onderdak vinden bij Alida, de dochter van Theodora Been en de zus van Krina de Brabander.
Alida woonde destijds in de Vinkesteinstraat, maar vond nog genoeg ruimte om de familie tijdelijk onderdak te kunnen geven.

Een overzicht van de kinderen van Petrus van Lier en Adriana Schilperoort:

Dan blijft er nog een zoon over uit het eerste overzicht, de kinderen van Franciscus van Lier en Maria van Rijn, die waarschijnlijk in Nootdorp bleef. Zijn ouders woonden aan de Veenweg, en met kadastrale verschuivingen vielen zij het ene moment onder de gemeente Stompwijk en het volgende onder de gemeente Nootdorp.

Oubertus van Lier, werd ook vermeld als Aubertus, Albertus en Hubertus. Zijn echtgenote Johanna van Wette, komen wij ook tegen als van Wetten en van Welten. Uit hun huwelijk zijn in ieder geval de volgende kinderen bekend:

Opvallend was dat 3 van de kinderen in een korte periode vlak na elkaar in 1866 kwamen te overlijden, evenals Johanna, de echtgenote van Oubertus.

Een zoektocht op het internet leerde dat in 1866 Nederland geteisterd werd door een grote cholera epidemie. Deze ziekte was niet onbekend in Nederland, men had al eerder met de ziekte te kampen gehad.

Cholera vond zijn oorsprong in het delta gebied van de Ganges in India, waar de eerste grote epidemie in 1817 uitbrak. In 1831 bereikte de ziekte Europa, en een jaar later werden de eerste ziekte gevallen in ons land geconstateerd, waarbij bijna 5000 mensen omkwamen.

Tussen 1848 en 1849 brak een nieuwe grote epidemie uit, waarbij ruim 22.000 mensen het leven lieten. De artsen hadden geen afdoend geneesmiddel, wisten niet hoe de ziekte werd verspreid, en waren radeloos. In 1866, brak opnieuw een grote epidemie uit, en hierbij lieten bijna 20.000 mensen opnieuw het leven.

Men begon zich te realiseren dat de oorzaak van de verspreiding te maken had met de hygienische omstandigheden uit die tijd, en met name het gebrek aan schoon drinkwater. Men begon te zorgen voor de aanvoer van schoon drinkwater, en de ziektegevallen begonnen af te nemen. Het duurde echter nog tot 1883 voordat Robert Koch de cholerabacil als de grote boosdoener ontdekte, en men afdoende maatregelen en bescherming tegen de ziekte kon bieden.   

Na het overlijden van Johanna van Wette huwt Oubertus een tweede maal, met Geertruida van der Helm,  en uit dit huwelijk zijn in ieder geval de volgende kinderen bekend:

Hieronder nog een overzicht van de oudste huwelijks gegevens:

Een klik op een van de (onderlijnde) namen in het overzicht hierboven, brengt u direct naar hen plaats in de stamboom. Vandaar kunt u dus de generaties verder volgen, voor zover compleet.

Hieronder nog een kaartje van de gemeente Nootdorp uit 1860, waarop goed te zien is dat de Veenweg tussen de gemeentes Stompwijk en Nootdorp viel. Afhankelijk aan welke kant van de weg een huis stond, kon dit dus onder de een dan wel de andere gemeente vallen.