Eindelijk was het zover, een Gouden Bruiloft binnen de gelederen van de familie van Lier.

Frans en Bep van Lier, ofwel heel officieel Franciscus Jacobus van Lier en Alberta Antonia Rooders zijn in augustus  50 jaar geleden in het huwelijk getreden.

Dat is dan toch een mijlpaal die niet vergeten mag worden. Sta er eens bij stil, 50 jaar is een halve eeuw, en in zo'n tijdsbestek kan er heel wat gebeuren.

Zij groeiden beiden op in het voor- en na oorlogse Den Haag, op niet al te grote afstand van elkaar.

Op jonge leeftijd vertrok Frans van Lier naar zee, gelokt door avontuur, en het is gedurende die jaren dat zij elkaar ontmoetten. Dat werd dan het aloude verhaal van verliefd, verloofd, getrouwd.......

Een bruiloft kon niet uitblijven, en in 1955 gaven zij elkaar het ja-woord in de kerk aan de Beeklaan in Den Haag.

Frans van Lier echter, was het varen nog niet zat, en bleef op de scheepvaart. In totaal verbleef hij gedurende de vijftig- en zestiger jaren 13 jaar op zee, slechts onderbroken door een korte periode van 2 jaar. Bep zorgde ervoor dat de familie niet vergeten werd, en vele brieven werden geschreven, de meeste vergezeld van foto's van haar en de kinderen.

Uiteindelijk gaf Frans dan het varen op, en probeerde een meer regulier bestaan aan de wal op te bouwen. Eerst in Den Haag, en later verhuisde het gezin naar het zuiden waar hij werkte als chef-kok instellingen.

In 1974 vestigden zij zich in Maarheeze, waar zij na al die jaren nog steeds gelukkig voelen. De kinderen groeiden op, trouwden en verlieten het ouderlijk huis, waarna zij zich gezamelijk konden vermaken. Uitstapjes werden gemaakt, hobbies opgepakt, de jaren gleden voorbij, en zo werd het 25 jarig huwelijksfeest gevierd.

Uiteindelijk werd het 40 jarig huwelijksfeest gevierd, en iedereen begon uit te kijken naar het 50 jarig huwelijksfeest. Gezondheidsredenen echter begonnen mee te tellen, en er werd meer en meer aangegeven dat van een groot bruiloftsfeest geen sprake kon zijn.

Hun grootste wens is dat het gevierd kan worden met de kinderen en kleinkinderen, die zij door de jaren toch al niet zo heel veel zagen. Dit door vestiging van hun kinderen in het hoge noorden, en het buitenland. Door werk en afstand, komt het slechts weinig voor dat iedereen op dezelfde tijd op dezelfde plaats bij elkaar kan zijn. Uiteraard zal dat op de trouwdag wel gebeuren, en hieronder een aantal foto's van die grote dag.

Lief en leed delen jullie samen

Een halve eeuw, al 50 jaar

Iedereen zal het beamen

Jullie zijn een gouden paar

Zoals hierboven al vermeld, wilde het gouden paar niets weten van grote drukte, en/of feesten. Uiteraard kon het niet geheel stil gehouden worden, maar hun grootste wens was toch om alle kinderen en kleinkinderen weer eens bij elkaar te hebben, en daar een gezellige dag mee te hebben. Die wens is in vervulling gegaan, maar eerst waren daar wat andere verrassingen. Als u op de kleine foto's klikt vergroten deze zich.

Uiteraard moest het huis versierd worden, dat is een eerste vereiste bij zo'n gelegenheid. Nu de boel versiert was, kon ook de burgermeester op de koffie komen, wat in vele kleine plaatsen nog een standaard gewoonte is. Koffie en natuurlijk de "vlaai" moest aangerukt worden, en na de felicitaties was daar nog een gezellig onderonsje. Zo ging de woensdag voorbij, de dag dat zij voor de wet trouwden.

Op het laatste moment was ook de krant nog ingelicht, en een stukje over het gouden paar verscheen keurig op tijd op hun trouwdag in de ochtend krant.

Op donderdag trouwden zij voor de kerk, en die dag werd gevuld met meer visite, van familie, die vaak toch uren moesten reizen. Niet verwacht, maar toch gekomen, en de dag kon aangenaam in de tuin doorgebracht worden, met een gezellig bijpraten.  

De vrijdag werd als een dag van rust en bijkomen doorgebracht, en zaterdag was dan de bijeenkomst van alle kinderen en kleinkinderen. Dit had nogal wat organisatie nodig vanwege werk en reizen, want zij zitten nogal verspreid. Maarheeze, Tilburg, Capelle a/d IJssel, en Engeland. Gelukkig kon het allemaal gerealiseerd worden, en gekozen werd voor een locatie in Eindhoven, waar gegeten en gedronken kon worden, en een rondje midgetgolf gespeeld kon worden.

Hieronder links de jongste kleindochter in actie, en tussendoor werd er druk getelefoneerd naar de andere banen om naar de score te informeren. Natuurlijk werd er tussendoor tijd uitgetrokken om even bij te komen van al die inspanning, waarbij ook de nodige fotoshots niet vergeten konden worden.

Na alle inspanning was het tijd voor een maaltijd en nog een versnapering, waarna een fijne en vooral gezelllige dag afgesloten kon worden, Het is altijd leuk om de (onze) familie weer eens compleet bij elkaar te hebben, en ik denk dat iedereen toch wel met genoegen hier weer eens op terug kan kijken. Niet het minst ons gouden paar die een paar fijne dagen genoten hebben, en hopelijk zo'n evenement in de toekomst nog eens mogen en kunnen meemaken.